Labrador - charakter i usposobienie. Wszystko, co warto wiedzieć

Labrador to pies, który robi dobrze pierwsze wrażenie - i drugie, i trzecie. Machający ogon, oczy pełne entuzjazmu, gotowy do zabawy o każdej porze. Ale zanim postanowisz wziąć labradora do domu, warto wiedzieć, z czym naprawdę masz do czynienia. Bo ten pies potrafi być równie wymagający, co uroczy.

Skąd pochodzi labrador i co kształtuje jego charakter?

Labrador retriever wywodzi się z Nowej Fundlandii w Kanadzie, gdzie jego przodkowie - tzw. psy św. Jana - pracowały u boku rybaków: wyciągały sieci z wody, przynosiły uciekające ryby i sprawdzały się przy wszelkich pracach w i nad wodą. Gruba, wodoodporna sierść, błoniaste łapy i ogon "wydry" to nie przypadkowe cechy - to dziedzictwo pracy w lodowatym Atlantyku.

W XIX wieku rasa trafiła do Anglii, gdzie arystokraci rozwinęli jej zdolności myśliwskie. Dzięki inteligencji, chęci do pracy z człowiekiem i łatwości szkolenia labrador szybko stał się też psem asystującym, ratowniczym i terapeutycznym. Dziś jest jednym z najczęściej szkolonych psów przewodników dla osób niewidomych na świecie.

To dziedzictwo wiele mówi o charakterze: labrador jest zaprojektowany do współpracy z człowiekiem, nie do samotnego stróżowania.

Kluczowe cechy charakteru labradora

Przyjazność to znak rozpoznawczy tej rasy. Labrador traktuje obcych jak znajomych, których jeszcze nie zdążył poznać. To świetne dla dzieci i gości - niekoniecznie dla ochrony domu.

Inteligencja i chęć współpracy sprawiają, że szkolenie labradora jest łatwe nawet dla początkujących właścicieli. Reaguje na pochwały i nagrody, szybko pojmuje nowe komendy. Uwaga: ta sama inteligencja sprawia, że znudzony labrador będzie szukał własnych rozrywek - niekoniecznie takich, jakich sobie życzysz.

Duża energia to cecha, która zaskakuje wielu nowych właścicieli. Szczeniak labradora to wulkan - i nie uspokoi się szybko. Pełna dojrzałość emocjonalna przychodzi często dopiero około 2-3. roku życia.

Mocna oralna fiksacja - labrador to retriever, czyli nosiciel. Chce coś nieść, chce aportować, chce mieć coś w pysku. Zapomniane buty, pilot do telewizora, skarpetka - wszystko nadaje się do transportu.

Cecha	Opis
Przyjazność wobec ludzi	Bardzo wysoka - rzadko agresywny wobec obcych
Przyjazność wobec innych psów	Wysoka - zazwyczaj nie reaguje reaktywnością
Poziom energii	Wysoki - wymaga codziennego ruchu
Łatwość szkolenia	Bardzo wysoka - motywowany nagrodą i chwałą
Znoszenie samotności	Średnia - nie lubi długiego przebywania sam
Skłonność do szczekania	Niska do średniej - nie jest nadpobudliwym szczekaczem
Zamiłowanie do wody	Bardzo wysokie - uwielbia pływanie

Ile ruchu potrzebuje labrador?

Tu nie ma co owijać w bawełnę: labrador to pies aktywny i wymaga codziennego wysiłku fizycznego.

• Szczeniak do 6. miesiąca: krótkie spacery, 10-15 minut kilka razy dziennie. Dużo swobodnej zabawy, mało forsowania stawów. Zasada "5 minut na miesiąc życia dwa razy dziennie" to dobry punkt wyjścia.
• Młody labrador (6-18 miesięcy): stopniowe wydłużanie spacerów do 30-60 minut. Wiek, w którym energia sika przez szczeliny - i tak trzeba ją zaprząc do sensownej pracy.
• Dorosły labrador (2+ lata): minimum 1 do 1,5 godziny aktywności dziennie, rozłożone na 2-3 wyjścia. Sam spacer na smyczy to za mało - potrzebny jest wybieg, pływanie, aportowanie lub sporty nosowe.

Niedostatecznie zmęczony labrador niszczy. To nie jest problem wychowawczy - to prosta fizyka: energia musi gdzieś pójść.

Więcej o tym, jak urozmaicić codzienne wyjścia, przeczytasz w artykule o urozmaicaniu spaceru z psem.

Czy labrador jest dla każdego?

Nie - i to ważne, żeby powiedzieć to wprost.

Labrador pasuje Ci, jeśli:

• Jesteś aktywny - spacery, rower, bieganie, wycieczki.
• Masz czas na wspólne spędzanie czasu i szkolenie.
• Nie masz nic przeciwko ogromnym ilościom sierści i mokremu pyszczkowi po każdym kontakcie z kałużą.
• Lubisz towarzystwo - labrador będzie przy Tobie stale.

Labrador może być złym wyborem, jeśli:

• Przebywasz przez wiele godzin poza domem i nie masz dostępu do pomocy.
• Szukasz psa, który sam sobie da radę i będzie cicho leżał.
• Nie masz czasu na aktywne wyjścia i zabawki aktywizujące.
• Uczulasz się na sierść - labrador linieje bardzo intensywnie.

Socjalizacja i wychowanie

Labrador ma przyjazną bazę - ale to nie zwalnia z pracy. Socjalizacja od pierwszych tygodni życia sprawia, że pies staje się zrównoważony, a nie tylko aktualnie niereaktywny. Dobrze zsocjalizowany labrador potrafi spokojnie funkcjonować w miejskim hałasie, na targowisku czy w zatłoczonej kawiarni.

Szkolenie warto zacząć wcześnie - nie dlatego, że labrador jest trudny, lecz dlatego że duży, entuzjastyczny pies bez podstawowych komend to wyzwanie logistyczne. Siad, zostań, przywołanie - to fundament, który robi różnicę w codziennym życiu. Labrador uczy się chętnie, szczególnie gdy w grę wchodzą smakołyki.

Jeśli masz pytania o zachowanie swojego psa - sprawdź, czy w Twoim mieście nie ma behawiorystów oznaczonych na mapie DogOut.

Labrador a inne psy i zwierzęta

Labrador doskonale znosi towarzystwo innych psów. Nie ma typowych dla niektórych ras zapędów do dominacji i zazwyczaj spokojnie nawiązuje kontakty z nowymi osobnikami. Warto jednak pamiętać, że entuzjastyczne podejście labradora ("Chcę się bawić NATYCHMIAST") nie zawsze jest mile widziane przez bardziej zachowawcze rasy.

Z kotami zazwyczaj dogaduje się dobrze - szczególnie gdy wyrosły razem. Silny instynkt aportowania może jednak sprawić, że mniejsze zwierzęta będą budzić nadmierne zainteresowanie.

Zdrowie i długość życia

Dorosłe labradory żyją średnio 11-13 lat. Czarne i żółte labradory żyją przeciętnie nieco dłużej niż czekoladowe (badania wskazują różnicę rzędu około 1-1,5 roku na korzyść ciemniejszych i jasnych). Rasa jest podatna na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, co sprawia, że kontrola wagi i umiarkowany ruch (bez przeciążania szczeniaka) są ważne już od młodości.

Więcej o tym, ile żyją psy różnych ras, przeczytasz w artykule ile żyje pies.

Labrador to pies, który daje dużo - i wymaga dużo w zamian. Jeśli jesteś gotowy sprostać jego energii, odwdzięczy Ci się wiernością, radością i ogonkiem, który nigdy nie przestaje machać.

Wyjdź z domu. Twój labrador już czeka - prawdopodobnie z butami w pysku. Sprawdź w aplikacji DogOut, gdzie w pobliżu możesz go spuścić ze smyczy i gdzie będą inne psy do zabawy.